Gort uśmiechnął się nieśmiało do dziewczyny. Była to miła dla wzroku i słuchu odmiana, po muskularnych bezwzględnych wojownikach, gotowych zmienić twarz kadeta w bezkształtną breję o konsystencji budyniu. Spokojny głos pozbawiony nienawiści i przekleństw był dla młodziana niczym ambrozja dla uszu.

Najwyraźniej to nie jest pierwszy raz, kiedy trener wyżywa się na swym urządzeniu - pomyślał half, jednak z zadumy wyrwała go informacja o niebezpieczeństwie eksplozji, tak więc nie chcąc ryzykować podwójnego zagrożenia (ze strony eksplodującego scoutera, i "eksplodującego" trenera, który nie dostał swojej zabawki), młodzian rzucił na odchodne dziękuję, i nie ruszył z kopyta w kierunku koszar.

ZT ---> koszary treningowe

Tym razem droga do magazynu była spokojna. Młody kadet nie był przez nikogo zastraszany ani poganiany, dlatego też dumny z siebie,że spotkanie z trenerem obyło się bez rękoczynów nie spieszył się zbytnio. Na cóż. Może gdyby zamiast wlec się ślimaczym tempem ruszył nieco tyłek, to nie musiałby całować klamki, bowiem na drzwiach widniała spora kartka z napisem "zaraz wracam".Ale co począć? Młodzian usiadł na podłodze naprzeciwko drzwi i stukając rytmicznie nogą w posadzkę czekał na przyjście magazyniera.

Widać było,że magazynier to człowiek czynu. Żadnych zbędnych pytań, żadnego patrzenia z góry, żadnego podejrzliwego wzroku, po prostu czysty profesjonalizm przygaszony nieco rolką papieru toaletowego w ręce. Gort wziął do ręki listę z nazwiskami. Ciekawe co w tej chwili robi ta brunetka która była ze mną w koszarach? Czy ten rudy zwierzak da jej w końcu pancerz, czy też może będzie się nad nią jeszcze trochę znęcał?. Half odnalazł w końcu na liście swoje nazwisko, złożył więc w odpowiedniej rubryce swój podpis, po czym podsunął listę magazynierowi. Gort zmierzył wzrokiem leżący przed nim kombinezon. Ot zwykła szmata dzięki której nie będzie się niczym wyróżniał z pośród reszty kadetów. Na wyróżnienie w postaci elitarnego pancerza i scoutera przyjdzie jeszcze czas, póki co jednak musiał zadowolić się tym. Dziękuję sir - rzucił w kierunku magazyniera, po czym ukłonił się i ruszył w kierunku wyjścia

ZT --> koszary

Haz zgodnie z zaleceniem trenera z Sali Treningowej udał się do Magazynu po uniform. Tym razem nie musiał nikogo prosić o wskazanie drogi, gdyż wiedział gdzie Magazyn się znajduje. Znajomy Wujka Niko tam pracował, więc Wuj nie raz opowiadał bratankowi o tym miejscu. Otrzymanie nowego uniformu sprawiało że Haz czuł się podekscytowany. Nareszcie będzie mógł zdjąć swój stary, znoszony strój i przywdziać coś, co (według niego) budziło nieco większy respekt. Po paru minutach drogi dotarł na miejsce. Magazyn był średniej wielkości budynkiem. Gdy wszedł do środka nie zastał nikogo, poza mężczyzną siedzącym za czymś w rodzaju lady. Wyglądał on na znudzonego. Haz podszedł do niego i powiedział:

-Witam. Mam na imię Hazard, jestem nowym kadetem. Zostałem tu przysłany przez Trenera z Sali Treningowej w celu odebrania mojego pierwszego stroju.

Magazynier siedział jak zwykle za ladą dłubiąc sobie w nosie i czytając jakieś czasopismo z gołymi pannami. Na widok Hazarda schował gazetkę a wyciągniętego przed chwilą z nosa gluta wytarł o brzeg krzesła, na którym siedział. Wstał i powiedział:
- Tak tak, jesteś nowy i chcesz swoje szmaty.
Wziął pierwszy lepszy uniform z półki i położył na specjalnej szufladzie, która po naciśnięciu guzika wysunęła się po drugiej stronie lady.

OCC: Bierzesz uniform i wracasz na salę. Trener znajdzie ci już odpowiednie zajęcie.

Oczom Hazard'a ukazał się jego nowy, pierwszy unifrom. Podziękował Magazynierowi i gdy odchodził kątem oka dostrzegł, że ten wrócił do swoich zajęć. Po opuszczeniu budynku znalazł sobie ustronne miejsce gdzie się przebrał. Był przekonany, iż jego uniform nie był stworzony z dobrej jakości materiałów, ale i tak prezentował się o niebo lepiej, niż jego poprzednie wdzianko. Jeszcze przez chwilę badał rękoma materiał (był rozciągliwy i wyglądał na dosyć wytrzymały), po czym ruszył w drogę powrotną, jak mu kazał Trener.

Udał się do Sali Treningowej

Biegł korytarzem pogrążony w rozmyślaniach, nie wiedział zupełnie dlaczego to akurat na niego padło żeby lecieć pomagać do magazynu. Niby w czym miałby tam pomóc? Przekładać sprzęt, do którego prędko nie będzie miał dostępu z półki na półkę? Nie na pewno nie chodzi o taką zwykłą pomoc, młody był niemal pewien że coś kryje się za tym wszystkim, ale mógł by snuć jedynie domysły, które i tak nie mogły by być jedynie głupimi domysłami. Przemierzając korytarz był pogrążony w domysłach jednak starał się jakoś omijać przechodniów jednak nie do końca mu to wyszło i zderzył się z jakimś innym kadetem, nie czekając ani chwili podniósł się i pobiegł dalej, jakby bał się, że ktoś zaraz mu strzeli ki-blastem w czwartą literę. Kiedy dobiegł do magazynu zatrzymał się przed drzwiami po czym wszedł do środka podszedł do lady i stanął na baczność salutując.
-Melduje się kadet Nathaniel przysłał mnie trener z sali treningowej!
Czekał aż ktokolwiek mu odpowie i wyjaśni mu wszystko, że dowie się w końcu o co w tym wszystkim chodzi i dlaczego to on został tu odesłany. Nie mówiąc póki co ani słowa czekał na to aż zostanie poinstruowany o tym co ma dalej robić...

Occ:

Czekam.

Uważnie przysłuchiwał się odgłosom aż w końcu ujrzał sporawych rozmiarów skrzynię i pchającą ją blondynkę, zamrugał kilkakrotnie patrząc na zawartość skrzyni. Mógł domyślić się co go czeka, ale nie miał co narzekać zawsze to jakieś zajęcie i nie będzie się przynajmniej nudził. Widząc gest wskazujący na zamkniętą już skrzynię skiną głową na znak zrozumienia, podszedł do owego kufra i podniósł go, co jak co ale ciężki to on był jak na to ile różnych gratów zawierał. Nie miał zamiaru jednak być mięczakiem, był facetem i głupia skrzynia nie da mu powodu do tego by nie mieć na nic innego sił.
Nie czekając długo ruszył w stronę wyjścia taszcząc wypełnioną skrzynię z różnymi różnościami idąc za panią kwatermistrz zastanawiał się za jakie grzechy ma robić za czyjegoś pachołka, cóż on takiego zrobił? Czyżby to miała być kara za to, że zasnął w sali treningowej? Nie...przecież nie było to takie straszne, a on spał dość krótko nawet nie mógł nazwać tego drzemką. Zachowując równe tempo podążał w stronę portu za panią kwater - mistrzynią.

z/t --->Lądowisko

Drzwi do magazynu otworzyły się a w ich progach stanął Seuru. Chłopak wkroczył do pomieszczenia przyglądając się półką znajdujacym się za grubymi niczym ściana, solidnymi szybami. Sayianin powoli zbliżał się do lady rozglądając się. Zatrzymawszy się na przeciw jakiejś półki ,zapukał w szybę mówiąc:

-Eeee.... witam? Ja w sprawie ciuszków treningowych. Podobno moge je tutaj otrzymać.

Chłopak nikogo nie widział , być może magazynier siedzi pod ladą , bądź jes gdzieś na zapleczu. Seuru postanowił poczekać aż ktoś postanowi zajać się jego skromną osóbką.

Rei skinął głową. W ten sposób pokazał, że zgadza się na propozycję Hazarda. Sam ruszył w stronę magazynu. W drodze przyglądał się swojej nowej zabawce. Był bardzo podekscytowany awansem. Gdy znalazł się przed magazynem, pewnie wkroczył do środka i stanął przed ladą kwatermistrza.
- Eee… jest tu kto? Chciałbym odebrać swój nowy uniform.
Zawołał rozglądając się po pomieszczeniu. Spokojnie czekał aż ktoś raczy się pojawić.

Seuru wysłuchawszy kwatermistrza uśmiechną się do niego lekko przytakując , po czym zabrał uniform. Przez chwilę przyglądał się nowemu ubraniu treningowemu gdy w międzyczasię wszedła druga osoba na którą nie zwrócił uwagi. Dobiero gdy tamten sayianin odezwał się , Seuru zwrócił na niego uwagę. Chwyciwszy ciuchy pod pachę , a buty do ręki odwrócił się i ruszył ku drzwiom. Na chwilke zatrzymał się przy obcym i rzekł:

-Gostek jest na zapleczu....

Po chwili kontynuuował drogę znikając w progach drzwi.

z/t

Reito nieco drgnął na widok dziewczyny. Nie spodziewał się, że pojawi się tak gwałtownie przed nim. Podziękował biorąc nowy uniform do ręki. Nieco zdziwiło go, że przy tak dużej ilości osób odwiedzających magazyn zdołała zapamiętać jego twarz. Uśmiechnął się gdy uprzedziła go aby za szybko nie zniszczył nowego odzienia.
- Postaram się. Jeszcze raz dzięki.
Odpowiedział wychodząc już z Sali.

ZT---> Szatnia

Przed wejściem wzięła kilka głębszych wdechów, by przypadkiem nie wybuchnąć na kimś z pewnością silniejszym, a tym samym narobić sobie niepotrzebnych kłopotów. W jeszcze gorszym przypadku wezwanie jej ojca, a na to nie miała ochoty. Tak szczerze mówiąc nie chciała widzieć żadnej znajomej mordy, chciał być sama przez najbliższe chwilę w swojej nędznej konsystencji. Krew ją zalewała, że miała szanse zobaczyć ojczystą planetę, a okazja przeszła jej koło nosa, prawdopodobnie przez to, że była taka, a nie inna. Kiedy chciała zacząć użalać się nad sobą, szybko uderzyła się w twarz, czując pulsujący policzek uśmiechnięta sztucznie weszła do magazynu. Pomieszczenie jak wcześniej zawalone całe jakimiś rupieciami, ale rozglądając się wokoło nie zauważyła żywego ducha. Robiąc krok na przód przyglądał się wszystkiemu z czystym zaciekawieniem, jeszcze żyła w niej ta natura. Zatrzymała się i zaglądnęła na paluszkach czy za czymś nikogo nie ma. Nie widząc nikogo najpierw cicho pytała, z czasem głośniej.

-Jest ktoś tu? Halo? Przepraszam... niestety muszę przeszkodzić... przyszłam odebrać nowy uniform...

Po tych słowach czekała z niecierpliwością na jakąkolwiek odpowiedź za strony miała nadzieję miłej lub miłego kwatermistrza. Nie miała ochoty znów się złościć i powodować nie potrzebnego zamieszania swoją nędzną osobą. Wzdychając stała na baczność, a lewa dłonią uderzała o zewnętrzna część uda wystukując jakiś rytm, a w myślach śpiewając sobie, aż przez przypadek wyszło to głośniej, nie widząc nadal nikogo.

-La...la...la...

Błękitno-włosy ujrzał koniec drogi i ku jego zdziwieniu była tam dalej halfka. Czyli jeszcze nie odebrała stroju no cóż pewnie sobie poczekają jak to było ostatnim razem. Zbliżał się swoim własnym tempem rozmyślając o ostatnich wydarzeniach tym samym szukając odpowiedzi na pytania gryzące jego ducha. Czuł się dość dziwnie jego wzrok rozmył się na chwilę jakby postać przed nim była kimś innym, lecz w porę się otrząsnął. Dotarł stanął pod ścianką i opierając się westchnął...
- No to poczekam sobie... nic nowego w sumie.
Udało mu się usłyszeć jakąś nutkę wydobytą od kadetki ale bez większego przejęcia czekał aż ukarze się magazynier lub magazynierka jak ostatnio. Brak rozmowy całkowicie odpowiadał Van'owi im mniej o nim wiedziano tym lepiej. Czas mijał a on czekał pogrążając się w skrytych myślach znów trafiając w tą jedną najgłębszą. Choć sam nie potrafił ich odgadnąć one i tak przychodziły. Wciąż jej nie spotkał mogli by się minąć a w zupełności by zaspokoiło to jego ducha. Było tak jak tamtej jednej chwili* delikatnie i subtelnie...* jakby znów stanęła przed nim wypowiadając ze same słowa...

Occ: No to czekam/my hehe

Zza lady wyłonił się magazynier trzymając standardowo jakieś czasopismo w ręce. Podłubał w nosie. Sprawiał wrażenie myślącego. Następnie podrapał się po głowie. Odwrócił się i schylił po coś, drapiąc się jednocześnie tym razem po tyłku. Był to papier toaletowy, z którym miał zamiar iść w tym momencie do kibla. Gdy dwójka kadetów przyszła do magazynu, z nieco nietęgą miną odstawił to co podniósł. Biorąc dwa nowe uniformy z półki nieco zatrzymał się na chwilę w bezruchu. Na ten moment pojawił się na jego twarzy grymas sugerujący jakiś dyskomfort. Chwilę po tym rozszedł się dookoła paskudny smród. Można się domyślić, że mężczyzna nie wytrzymał i puścił tzw. „cichacza”. Rzucił uniformy na ladę. Następnie lekko zaczerwieniony powiedział:

- Macie co chcieliście i poszli mi stąd.

OCC: Macie uniformy. Nie zapomnijcie opisać co poczuliście biorąc je do ręki. Dla ciebie Van takie zapachy to nic nowego xD

Podśpiewując z nudów usłyszała jak ktoś jeszcze wchodzi do pomieszczenia, jednak nie przerywało sobie i nawet nie zamierzała się odwrócić. Po jakimś czasie zza lady wyłonił się mężczyzna trzymając jakieś kolorowe czasopismo w ręce. Neyka uważnie spoglądała na niego już milcząc, ale gdy podłubał sobie w nosie zrobiło się jej niedobrze. Najwyraźniej nie zauważył ich,a le to nie znaczy, że musiał być taki obrzydliwy. Przez chwilę spuściła wzrok z niego, gdyż było jej niedobrze, powracając do niego wzrokiem tym razem złapała się za głowę. Widząc odwróconego tyłem mężczyznę pochylającego się nad czymś, drapiąc się po tyłku. Halfka była zniesmaczona, a magazynier z nieco nietęgą miną odstawił coś i odwrócił się do nich. Najwyraźniej nie zauważył ich wcześniej, wziął dwa nowe uniformy z półki, gdy Neya zrobiła krok ku niemu zauważając dziwne zachowanie mężczyzny. Później pojawił się na jego twarzy grymas, Neyka spojrzała szerzej otwierając oczka, aż do jej nozdrzy doszedł paskudny smród. Przestając na chwilę oddychać, a on rzucił uniformy na ladę, lekko zaczerwieniając się powiedział coś, ale dziewczyna nie słuchając, szybko zbliżyła się do lady robiąc się purpurowa od braku wymiany tlenu. Szybko łapiąc uniform uśmiechnęła się z trudem i salutując z uprzejmości bez słowa odwróciła się w stronę wyjścia. Zauważając tym samym swojego „przemiłego” kolegę, jednak nie miała jak cokolwiek mu coś powiedzieć. Pognała do drzwi i kiedy tylko znalazła się za progiem, wzięła głęboki wdech. Nie myśląc dłużej pobiegła przed siebie, lecz z wyznaczonym kierunku.


ZT--> Kwatera Neyki

Half szybkim ruchem pochwycił strój i zaraz wyszedł, przebrał się na miejscu żeby nie marnować czasu. Chciał za wszelką cenę dowieść wartości jaką posiadał, był wciąż kadetem jednak jego siły na to nie wskazywały. Jaki kadet stanowiłby teraz wyzwanie godne przyjęcia prawdopodobnie żaden. Nie było go długi czas ale to co zyskał było warte tej nieobecności i walki o życie. Pokonał wszystkie trudności a teraz odbierze za to swoją nagrodę. Gdy już założył nowiutki uniform ruszył ku sali treningowej. Był ciekaw co zrobi mistrz sali jeśli ujawni swoje maksymalne moce podczas treningu. Dość bycia marną szarością...

Zt> Sala Treningwa